αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

2013-06-24 (400)

Ø Σκέφτομαι ξανά αυτό του Καμύ: “ Ο καλλιτέχνης αντιμάχεται το πραγματικό”.

Και λέω: Ναι, το αντιμάχεται και κάποτε κάποτε φαντάζεται πως το πραγματικό ίσως κρύβει πίσω του τον αντίποδά του.

Η ΕΝΤΡΟΠΙΑ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΒΕΛΟΥΔΙΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Αστυνομικό εμπλουτισμένο με στοχασμό και στοιχεία SF (κυκλοφορεί και σε έντυπη έκδοση με το ψευδώνυμο Aris Mavridis):
http://www.smashwords.com/books/view/308667



Σήμερα στις 10.30 π.μ.

Θα είμαι στο ΦΙΛΙΟ

Η ΟΑΣΗ ΜΙΑΣ ΦΡΑΣΗΣ

Αστυνομικό εμπλουτισμένο με στοχασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει σε έντυπη μορφή κι αν υπάρχει θα είναι από τα κλεμμένα:http://www.smashwords.com/books/view/308561



αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

2013 -06- 22 (399)

Γράφει στον «Επαναστατημένο Άνθρωπο» ο Καμύ: “…Η τέχνη μας επαναφέρει λοιπόν στις αρχές της εξέγερσης, όταν προσπαθεί να δώσει τη μορφή της σε μια αξία που χάνεται μέσα στο διαρκές γίγνεσθαι, αλλά που ο καλλιτέχνης διαισθάνεται και θέλει να την απομονώσει από την ιστορία. Θα πειστούμε καλύτερα γι’ αυτό αν συλλογιστούμε την τέχνη που έχει ακριβώς για σκοπό της να εισχωρήσει μέσα στο γίγνεσθαι, για να του δώσει το ύφος που λείπει: το μυθιστόρημα”.

Σκέφτομαι: Η τελευταία παράγραφος δείχνει αυτό που σπανίζει ακόμα και στο παγκόσμιο μυθιστόρημα.

απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

2013-06-20 (398)

Πρόταση: Σε θρησκευόμενους, άθεους ανθρωπιστές, κομμουνιστές (κόκκινους ή ροζ) σοσιαλιστές και όποιους άλλους νιώθουν τον συνάνθρωπό τους ως συνταξιδιώτη μέχρι το Επέκεινα και έχουν ένα σταθερό μισθό, σύνταξη ή εισόδημα: Ας καταθέτουμε ένα ποσό σε κοινό λογαριασμό μιας τράπεζας κάθε μήνα και για όσο διάστημα είναι αναγκαίο, για όσες οικογένειες δεν έχουν κανένα εργαζόμενο μέλος. Ελάτε να δώσουμε ένα παράδειγμα στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου και ίσως σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ελάτε να ενεργοποιήσουμε τα ανενεργά αισθήματα αλληλεγγύης που όλοι κρύβουμε μέσα μας. Να πούμε κάτι στην Αιτία της Δημιουργίας, όποια κι αν είναι αυτή. Να υλοποιήσουμε μια Ουτοπία. Να σώσουμε τους συνανθρώπους μας που σιωπηλοί, μόνοι βιώνουν αβοήθητοι τον πόνο της εγκατάλειψης.

αποσπασμα απο το (14χρονο) ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

2013-06-20 (397)

Ø Σκέφτομαι: Η Φύση ή το χωρίς νου τυχαίο, ή ό,τι άλλο, μας έπλασε το πιο άγριο πλάσμα από τα γνωστά του πλανήτη, το μοναδικό ίσως που στρέφεται με δολοφονική μανία ενάντια στους όμοιούς του. Κι εμείς, για το αίμα που ρέει μέσα στην ανθρώπινη Ιστορία, χρεώνουμε ο ένας λαός τον άλλον, ο ένας άνθρωπος τον άλλον άνθρωπο. Είναι δύσκολο να δούμε σε ποια παγίδα είμαστε ριγμένοι. Με τι όρους της ύπαρξής μας πρέπει να παλέψουμε για να δούμε πως όλοι είμαστε θύματα της ίδιας ακατανόητης Αιτίας. Κι αυτή η γνώση είναι ο μοναδικός δρόμος που βγάζει σε αυτό που ονομάζουμε Αγάπη.