ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή 12 Μαΐου 2013

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

5/12/2003 (248)

Ø Σκέφτομαι: Ίσως πίσω από την πράξη του γερμανού κανίβαλου και του εθελούσιου θύματός του, δεν κρύβεται μία φρικτή αταβιστική ροπή αλλά μία συμβολική ενέργεια του ασυνείδητου απόρριψης της Δημιουργίας. Μία εξέγερση.

Σάββατο 11 Μαΐου 2013

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.


2013-05-12

Ø Ο φίλος ο Makis Andronopoulos σχολιάζοντας τη σκέψη μου της 11/5/13 που δημοσίευσα στο FB σχετικά με την αιχμαλωσία των τριών γυναικών στις ΗΠΑ, παρατηρεί: Όχι μεταφυσικές δάσκαλε για τους λύκους της ζωής...

Του έγραψα: Όταν ο άνθρωπος θα μπορεί να συγχωρήσει τον φονιά του (εδώ και στο Επέκεινα) τότε θα δείξει στους θεούς του πόσο λίγοι υπήρξαν.

Και συμπληρώνω εδώ: Θα ορίσει το έσχατο σύνορο της Αγάπης (η οποία είναι σημαντικότερη της δικαιοσύνης).

Αυτή η σκέψη απευθύνεται και στα όχι της LIFO.

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο


2013-5-11

Ø Σκέφτομαι: (με αφορμή τη 10/χρονη αιχμαλωσία των τριών γυναικών στις ΗΠΑ): Ο Άνθρωπος ο τραγικός θηρευτής ακόμα και των ομοίων του, ο αλυσοδεμένος από «τους όρους της Ύπαρξης» που δεν έθεσε, τους οποίους όμως αντιμάχεται και κάποτε θα καταλύσει, όπως το πρώτο δάκρυ συμπόνιας που χύθηκε βεβαιώνει, για να πει τους συνοδοιπόρους του στην αινιγματική έρημο της ύπαρξης: σύντροφοι, αδέλφια μου, όλοι μαζί αγκαλιασμένοι στην πορεία για το Επέκεινα.

Παρασκευή 10 Μαΐου 2013

ενα σχόλιό μου στη Lifo.

Είναι ένα αιματηρό, άλυτο αίνιγμα η ύπαρξη του Κόσμου μας, μέρος του κόσμου των κόσμων, που δεν το λύνει ούτε η υλιστική ερμηνεία, η οποία με την αναγκαστική χρήση της ατιοκρατικής λογικής, όταν φτάνει στις αυτοαιτίες του θεού ή της ύλης, αρχίζει να αρνείται τον εαυτόν της πιστεύοντας πως η πρώτη αιτία της δημιουργίας ήταν το Μηδέν! (Στ. Χόκινγκ και άλλοι υλιστές).
Είναι παράλογες και οι δύο ερμηνείες για την αιτιοκρατική λογική μας, την μόνη που διαθέτουμε. Μόνο η ύπαρξη του Τίποτα δικαιώνει την αιτιοκρατία της λογικής μας. Κι αφού υπάρχει το κάτι του Κόσμου, η ερμηνεία πως αυτός ο Κόσμος έχει δημιουργό φαντάζει λιγότερο παράλογη. Οπότε, προβάλει το πρόσωπο ή το προσωπείο ενός ακατανόητου Δημιουργού που πρέπει να απαντήσει στο ανθρώπινο ερώτημα – υπαρξιακής ανταρσίας ή ερώτημα – παράπονο: “Γιατί τόσος πόνος, δάκρυα και αίμα. Γιατί αυτό το αιματηρό δημιούργημα. Γιατί εκείνο το ελαφάκι, το κάθε ελαφάκι, έπρεπε να φαγωθεί από κείνο το σαρκοφάγο, το κάθε σαρκοφάγο?”

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

8/5/2002 (145)

4 Ένα συμβάν: Ήταν δύο πλαστικά ζωάκια, τα οποία ο, μόλις τριάμισι χρόνων, πιτσιρικάς τα έφερε το ένα κοντά στο άλλο.
«Γιατί το έκανες αυτό;» τον ρώτησα.
«Για να μην είναι μόνα τους», μου απάντησε.

Πέμπτη 9 Μαΐου 2013

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

30/9/06 (295)

Ø «Σκεπτικισμό για τον σκεπτικισμό τους, δεν είδα να εκφράζουν οι σκεπτικιστές», είπε ο γηραιός της παρέας.

Τετάρτη 8 Μαΐου 2013

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

21/7/2001 (88)

Ø Εγωτικός ηδονισμός, είναι, πιστεύω, το μεδούλι αυτού που λέμε Παγκοσμιοποίηση. Ο όρος μίας μικρής δόσης αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών του πλανήτη, θ' αρκούσε για ν' αποκαλυφτεί το αποτρόπαιο πρόσωπο της παγκοσμιοποίησης που εννοούν.