αποσπασμα απο το ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ

"Μας βαθμολογεί όχι μόνο η πράξη μας, αλλά, κυ­ρίως, ό,τι σκεφτόμαστε γι’ αυτήν". (Μην ψάχνετε αλ­λού για να βρείτε την αθωότητα).

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ (περιληψη).

   Το αίμα είναι που μεταμορφώνει τον συγγραφέα Ροβύρο Μαυράκη σε τρομοκράτη εκτελεστή και τον ρίχνει μέσα στην έρημο του μίσους, σε μία ατέλειωτη εξουθενωτική πορεία, η οποία του στεγνώνει μνήμες, αισθήματα, ιδανικά, πιστεύω.

   Το αίμα είναι που στέλνει πίσω από τον Μαυράκη, τον αστυνόμο Μανούσο Ταμιωλάκη για να τον παγιδεύσει στην ίδια έρημο.

   Ποια γεγονότα, σκέψεις, συναισθήματα οδηγούν, τελικά τους βασικούς ήρωες του βιβλίου έξω από εκείνη την έρημο;

Το «ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ», είναι κάτι περισσότερο από το ψυχογράφημα ενός τρομοκράτη και του διώκτη του. Είναι η οντολογική προσέγγιση του φαινομένου της τρομοκρατίας.

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ e-book αποσπασμα.

(Πότε γίνεται η ηθική άθροιση του βίου μας; Ποια είναι η συνολική ηθική άθροιση ό­σων υπήρξαν; Αν πρόκειται, η ολική άθροιση, να εί­ναι ένας άπειρος αρνητικός αριθμός πώς δικαιώνεται η Δημιουργία του Κόσμου; Τί άλλο μπορεί να προκαλέσει τη Μοναξιά τον Θεού, αν όχι αυτή η αρνητική άθροιση; Ή, ο Θεός υπάρχει, κυρίως, για να σβήσει αυτή την αρνητική άθροιση; Ή, όπερ και δικαιότερο, θ’ αθροιστούνε μόνο οι πόθοι και τα όνειρά μας;)

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

2013-03-31

Ø Σκέφτομαι: Τραγικά όντα διχασμένα ανάμεσα στις προδιαγραφές της φύσης και των ποιο ωραίων ονείρων μας, είμαστε.

……………………………………………………………………….

απο το ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ

   "Εκείνα που δεν μπορούμε να πούμε, είναι τα τείχη που μας χωρίζουν από τους άλλους", της είπε.

αποσπασμα απο το e-book ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ

...Βραδάκι στο ισόγειο του Λουμίδη, δίπλα και δεξιά από την πόρτα της Σταδίου. Ο Τέο, ξαφνικά, μετά α­πό μεγάλη σιωπή και αφού πριν τραβά μία βαθιά ρουφηξιά από το γκολουάζ του, γυρίζει και με ύφος σκοτεινό του λέει: ’Όποιος ζει είναι ύποπτος”. (Για προσπαθήστε να διασχίσετε την ενδοχώρα αυτής της φράσης).

 

 

αποσπασμα απο το ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ

Από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και την οργή, ακόμα πιο ισχυρό κίνητρο για φόνο είναι ό φανατισμός μιας ιδεολογίας. Καμιά οργή, κανένας φόβος δεν εξηγούν τ’ άπειρα εγκλήματα της ανθρω­πότητας. Και μη βιαστείτε να δείτε πίσω από τον φόνο ενός ιδεολογικά φανατισμένου, πάντα μια πωρωμένη ψυχή.

Τις πιο πολλές φορές κρύβεται μια απορία, για­τί ή φωτισμένη αλήθεια μας βρήκε έναν αντίπαλο έτοιμο και να πεθάνει για να μάς την συντρίψει.
Κι ακόμα σαν να θέλουμε με το αίμα να κάνου­με το πιστεύω μας πιο στέρεο, σαν να προσπαθού­με μ’ αυτό να το εκβιάσουμε για να κρατήσει στο πέρασμα του χρόνου.