αποσπασμα απο το ηλεκτρικο μου ημερολογιο

2013/3/25 (369)

Ø Τους είπα: Έσχατη μορφή Αναρχίας είναι αυτό: Εναντίωση στους αιματηρούς όρους της Ύπαρξης. Αλληλεγγύη, αδελφοσύνη, κατανόηση  σε ό,τι αναπνέει. Αυτή είναι η αποκαλούμενη Υπαρξιακή Αναρχία που καταλύει τις όποιες άλλες μορφές της, που δεν είναι τίποτα άλλο από παιδικές ασθένειες. Γιατί το Κράτος είναι αιτιατό των όρων της Ύπαρξης.

..............................................

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

14/8/2002 (165)

4 Σκέφτομαι: Ποια είναι η φιλοσοφική Αλήθεια που όχι μόνο δεν αντιστρατεύεται τις άλλες αλλά ούτε καν τους αντιστέκεται;

σειρα 3η ΤΑ ΝΕΑΝΙΚΑ 2 νουβελες ΤΟ ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ Η ΕΚΡΗΞΗ κριτικες

4 Gaston Henry Aufer: (κάρτα Βρυξέλλες 4/3/67): «…Το βιβλίο σας μ’ εξέπληξε βαθιά…».

4Γιάννης Μαγκλής: (γράμμα 23/3/70): «Η Έκρηξη είναι νουβέλα αξιόλογη. Δομή, σκέψη, έκφραση, ο τρόπος που ο μύθος κυλά, γλώσσα, όλα άρτια…».

4 Άλκης Θρύλος: (κάρτα, για την Έκρηξη): «…Με γάντζωσε το θέμα του. Πολλές ωραίες ψυχολογικές παρατηρήσεις με κέντρισαν…».

4Δ. Στουπάκης (Φως Καΐρου 12/3/71. Για την ¨Έκρηξη): «Συνδυασμός μεταφυσικού συλλογισμού, πραγματικότητας και μηδενισμού… Ο Φλωράκης κατέχει την τέχνη να συναρπάζει με την έξαρσή του και τον ορμητικό του τρόπο και με τα΄ ανήσυχα κι ερευνητικά διανοήματά του…».
4 Δημοσθένης Ζαδές: (Κρητική Εστία 8/1967) “…Το Ναρκοπέδιο, όμως, μ΄ εξέπληξε! Το είχα διαβάσει πριν απ΄ τους Απίθανους Και το ξαναδιάβασα μετά, για να ξαναβρώ τη γεύση του καλού, του καλλιεργημένου λόγου του Δ. Φ. Είναι μία δυνατή, αδρά ψυχογραφημένη νουβέλα, με σπαρταριστούς ανθρώπους, γιομάτους, πάλι κι εδώ, ερωτηματικά, άγχος. Χάρηκα έναν λόγο ρωμαλέο, που ψυχογραφεί πετυχημένα ανθρώπους υπαρκτούς, κι απόλαυσα μία πλοκή ενός μύθου στέρεα κατασκευασμένου…».
4 Γ. Καραλής: (εφημερίδα Πελοπόννησος 11/1/67 Για το «Ναρκοπέδιο): «Δυνατό αυτό το αφήγημα όσο και το θάμπος της ζωής. Και γεμάτο τρόμο όσο και ο θάνατος. Ένα διήγημα που μπορεί να δώσει στον συγγραφέα όχι μονάχα διάρκεια, αλλά και αναγνώριση πέρα από τα σύνορα τα δικά μας…».
4Μ. Πράτσικας: (Εθν΄Κήρυξ Πατρών 2/1/67 και Νεολόγος Πατρών 25/6/70): «…Το Ναρκοπέδιο είναι μία αφήγηση που μας δείχνει όλα τα στοιχεία μίας μοντέρνας πεζογραφίας…».
«…Χαιρετίζουμε με κάθε αναγνώριση και τον προβληματισμό της πνευματικής εργασίας του βιβλίου, αλλά και τον αξιόλογο πεζογράφο μας» (Για τη νουβέλα «Έκρηξη»).

4Ανώνυμος κριτικός: (εφημερίδα Βραδινή 23/2/66): «Το Ναρκοπέδιο είναι μία νουβέλα μεταφυσικής αναζήτησης και στοχασμού, την οποία ο συγγραφέας παρουσιάζει μ΄ ένα δικό του προσωπικό ύφος σε ρυθμό ρέοντα και λαμπρή δημοτική γλώσσα…».

τα 5 αστυνομικα.

 

Τα 5 αστυνομικά

(εμπλουτισμένα με στοχασμό και ε.φ.)

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ

ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ

Η ΕΝΤΡΟΠΙΑ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΒΕΛΟΥΔΙΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Η ΟΑΣΗ ΜΙΑΣ ΦΡΑΣΗΣ

Σύντομα σε e-book

Από την:  http://www.smashwords.com/profile/view/diamandisflorakis

 

 

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

14/7/2003 (238)

Ø Σκέφτομαι: (ξανά): Είναι το άπειρον των μεγεθών που μας περιβάλλει η αιτία της υπαρξιακής ναυτίας που μας κατέχει, μας δυναστεύει.

το τέλος του ΚΑΙΑΔΑ

Ναι, σωστά καταλάβατε: Θέλω να μάθω γιατί αναγκάστηκε το Συμπαντικό Ασυνείδητο, να εκφραστεί μέσα στην πραγματι­κότητα, με τον τρόπο που ξέρουμε. Θέλω να εξακριβώσω αν τ’ ανθρώπινο Ασυνείδητο, είναι μέρος του Συμπαντικού συνειδη­τού. Αν η πραγματικότητα, είναι προϊόν ψυχαναγκαστικής έκ­φρασης του Σύμπαντος, η οποία προκαλείται από την επίδραση του Απόλυτου, πάνω στο Σύμπαν. Κοντολογίς, θέλω να ερμηνεύ­σω το ΟΝΕΙΡΟ της πραγματικότητας. Κι’ αυτά όλα, μέσα σ’ αυτή την ιστορία, και όχι σε μια άλλη.

Πρέπει να πάω μέχρι την άκρη της σιωπής για να συνα­ντήσω την Ελπίδα. Να βγω έξω από το σύμπαν των λέξεων.

Το μυθιστόρημα της σιωπής, αρχίζει τώρα.

απο το e-book Ο ΚΑΙΑΔΑΣ αποσπάσματα.

«Ποιες καταστάσεις θ’ αλλάξει, στον άνθρωπο, η απουσία της γνώσης του θανάτου; Προς τα πού θα στραφεί η σκέψη;...» αυτά και κάποια άλλα, σκέφτεται ο Σεμπάστιαν,

Αν ο χρόνος είναι ένα κουβάρι, των αλλαγών της ύλης, που ξεδιπλώνεται, τότε η προφητεία είναι μια θέαση, με ταχύτητα μεγαλύτερη του χρόνου. Αν το κουβάρι του χρόνου, ενώ ξεδιπλώνεται ταυτόχρονα, στην άλλη του άκρη διπλώνεται, τότε εκείνο, που κάποιοι ονόμασαν «Αιώνια Επιστροφή», είναι η απόλυτη μονοτονία, και η θέαση του γίγνεσθαι, μόνο ένα διαρκές χασμουρητό μπορεί να προκαλέσει.

(Κάποιες φορές, υποψιάζομαι πως το έργο του Κόσμου, το ’χουμε ξαναδεί).