αποσπασμα απο το e-book: ΘΕΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΤΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ

Τα εκατομμύρια όσων απέμειναν ζωντανοί με ακολουθούν κραυγάζοντας. Η εξέγερση θα πραγματοποιηθεί με την αυτο­κτονία μας. Καβάλα σε πυρηνικά άτια πλησιάζουμε το Μηδέν.

Επιτέλους αδελφωμένοι, ενωμένοι στην τραγικότητα μας, στην οργή, στην αηδία μας. Και περήφανοι όσο ποτέ. Ατρόμητοι στη θέα της ανυπαρξίας του Καλού. Καταλύτες του εαυτού μας, των ονείρων, της σκέψης μας. Εραστές του Τίποτα. Τιμωροί του Χρόνου, του Χώρου κι όποιου άλλου ατέρμονου. Όμως και γε­μάτοι αγάπη για ό,τι δεν υπήρξε ποτέ: Αγάπη.

κι αλλο αποσπασμα απο το e-book μου: ΘΕΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΤΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ

Είμαστε όλοι δεμένοι μεταξύ μας με αόρατα δεσμά. Η κάθε ατομικότητα έχει στον λαιμό της περασμένο τον κοινό βρόγχο του είδους. Πράγμα που στο βάθος του το βρίσκω δίκαιο. Δεν πρέπει να ’ναι διαφορετικά. Κι ας με βολεύει το αντίθετο, σε πρώτη ματιά. Όπου κι αν κρυφτείς, σ’ έρημο, σε βουνό, σ' ερημο­νήσι, στα έγκατα της ψυχής σου, οι άλλοι είναι μέσα σου, στον βαθμό που κι εσύ εισχωρείς σε αυτούς. Κι αυτό είναι το μέσο, η δυνατότητα για την πραγμάτωση ενός "άλλου" οράματος ζωής. Άρα, έχω ήδη μπολιάσει τον κόσμο με το δικό μου όνειρο. Ήδη, λοιπόν, αντιστέκομαι στη δίνη της αβύσσου. Συμμετέχω.

αποσπασμα απο το e-book ΘΕΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΤΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ που θα κυκλοφορησει.

(Τον σφυγμό του κόσμου μπορείς να τον πάρεις από πα­ντού. Ακόμα κι από το κελί μίας φυλακής, ή τη σπηλιά κάποιου ερημίτη. Κατά κάποιο τρόπο, ό,τι συμβαίνει κάπου βρίσκεται πα­ντού. Η χαρά, ο πόνος του άλλου είναι και μέσα μας. Κλάσμα της άθροισης του Όλου υπάρχει και στη μονάδα).

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

2013-03-07 (367)

ØΈγραψα πριν 25 χρόνια (1988) στο μυθιστόρημα Η ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΑΡΧΙΑ αυτό: Καθαρά λογικό είναι μόνο το Μηδέν. Είναι παράλογη η ύπαρξη του Κόσμου, γιατί αυτή η ύπαρξη προ­ϋποθέτει τον απόλυτο παραλογισμό: την αυτοαιτία της Ιδέας, ή της Ύλης.

(Πρόβλεψη: Θα ’ρθει καιρός που κάποιοι θα δουν αποτέλε­σμα χωρίς αιτία,

και θα  βλέπουν σωστά).

Όταν πριν λίγο καιρό ο Στίβεν Χόκινγκ είπε πως το Μηδέν είναι η αιτία της δημιουργίας του Σύμπαντος (δηλαδή μιλάει για αυτοαιτία του Μηδενός) είχα ήδη από καιρό διαφωνήσει με τη ρήση και «προφητεία» μου, γιατί πίστευα πως η αυτοαιτία του Θεού, είναι λιγότερο παράλογη ερμηνεία, για την αιτιοκρατική λογική μας.

…………………………………………………..

αποσπασμα απο την ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΑΡΧΙΑ

...Α! τί φέρνει μαζί της αυτή η νύχτα! (Γεμίστε τα χάσματα με όνειρα. Κατασκευάστε χώρους ή παραλλαγές του τίποτα. Δημιουργοί είστε, τώρα πια, και όχι δημιουργήματα. Πιστέψτε με, το Έσχατο έχει χώρο για όλα τα όνειρα, για όλες τις πραγ­ματικότητες. Δε θέλω να σας φυλακίσω στο δικό μου όνειρο. Δεν πρέπει να ξανασυμβεί με κανένα μας η αιχμαλωσία σε μια δημιουργία, που δεν προκαλέσαμε. Γίνετε αυτοαιτίες. Πάρτε, λοιπόν, τη σκυτάλη του ονείρου μου. Οπωσδήποτε, το Είναι του Όντος, έχει εκτάσεις ικανές για να εξαντλήσει και την πιο α­πρόσμενα δυνατή φαντασία, και τον ίδιο τον εαυτό του ακόμα. Έχει, το Είναι του Όντος και δεν έχει σκοπό. Είναι και δεν είναι. Τίποτα δεν τελειώνει μέσα του. Τίποτα δεν αρχίζει. Είναι ένα μυστήριο που λύνεται μ’ όλες τις απαντήσεις. Μια απέραντη κατανόηση. Μια σιωπή που μιλά τη γλώσσα των όντων, της ύ­λης, του χρόνου, του σύμπαντος. Μια συνείδηση όλων αυτών, είναι. Είναι εκείνοι που ψάχνουν το είναι του. Η χαρά, αλλά και η αγωνία εκείνου που ξεπέρασε το φράγμα του μηδενός, που το περιέχει. Και πρώτιστα, δεν είναι αυτά που μπορούμε να πούμε πως είναι, ενώ, ταυτόχρονα, μεταμορφώνεται σ’ αυτά που εικά­ζουμε πως είναι).

αποσπασμα απο την ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΑΧΙΑ

...Ο Κόσμος είναι εκείνο που θα ονειρευτούμε. Είναι ο μύθος που θα τον ντύσουμε. Είναι εκείνο που θα γράψουμε πάνω του.

ερχεται η ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΑΝΑΡΧΙΑ το e-book μου.