ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

14/11/2004 (268)

 Ø Σκέφτομαι: Η μείωση του ανθρώπινου ψυχοσωματικού πόνου, πρέπει να είναι το βασικό, πρώτο μέλημα όλων των εκφράσεων του πολιτισμού.

................................................................................................................................................................

Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

13/2/2004 (253)

 
Ø Για τα διαδραματιζόμενα στην πολιτική σκηνή αυτόν τον καιρό, σκέφτομαι μία ρήση του Νίτσε που έλεγε: «εχθροί μου είναι εκείνοι που επιδιώκουν την ανατροπή κι όχι να αυτόδημιουργηθούν οι ίδιοι».

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.


363 (15/2/13)

Ø Σκέφτομαι: Υπάρχει μια μορφή αναρχίας που τη νιώθω, την πιστεύω: Είναι εκείνη που αντιστέκεται στους όρους της ύπαρξης που δόμησαν τον Άνθρωπο ως τραγικό θηρευτή των ομοίων του. Κι αυτό είναι ο μόνος τρόπος αντιπαράθεσης που κατανοώ.
…………………………………………………………………………………………………………………………….

Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

1/7/2003 (236)

 
Ø Σκέφτομαι: Ο λεγόμενος θερμικός θάνατος του Σύμπαντος δίνει μία ιδεαλιστική νότα στην υλιστική θεωρία της Συμπαντικής Εντροπίας. Ίσως γι αυτό ο Prigogine φαντάστηκε τη θεωρία της τάξης που προκύπτει από το Χάος.

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2013

Ίσως ενδιαφέρει.

free σήμερα στο Amazon
1ον: RETURN TO THE FUTURE
2ον: THE PONOTRONS AND THE ANARCHISTS OF THE ABSOLUTE
3ον: SCALE: 1: 1000.000
http://www.amazon.com/Diamandis-Florakis/e/B009Z0IEZE

free σήμερα στο Amazon

1ον: RETURN TO THE FUTURE
2ον: THE PONOTRONS AND THE ANARCHISTS OF THE ABSOLUTE
3ον: SCALE: 1: 1000.000
http://www.amazon.com/Diamandis-Florakis/e/B009Z0IEZE

Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.


11/2/13 (362)

Άραγε τι μεταμορφώνει μετά αυτό το υπέροχο ον σε θηρευτή των ομοίων του? Και μήπως ο αργότερα θηρευτής κατά βάθος νοσταλγεί την αθωότητα της αρχής του? Μήπως η πορεία του μέσα στους αιώνες καταλήξει στην ποιότητα της αφετηρίας του? Αν ναι, τότε για ποιο σκοπό έζησαν, ζούμε, θα ζήσουν και οι επόμενοι το αίμα, τα δάκρυα, τον πόνο της Ύπαρξης? Αυτά τα ερωτήματα (και πολλά άλλα) στοιχειοθετούν το Αίνιγμα της Ύπαρξης, σκέφτομαι


>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>