ØΣκέφτομαι: Η δυναμική των ανθρωπιστικών ιδεών
τείνει πάντα σε μία τραγική σύγκρουση με τους όρους της Ύπαρξης. Κι αυτό ο μέσος
άνθρωπος δείχνει να μην το αντέχει.
ØΣκέφτομαι:Είναι άγνωστο γιατί ο άνθρωπος
κατασκευάστηκε με κάποιες ηθικές «κακοτεχνίες», οι οποίες καθορίζουν και την
πορεία του μέσα στα μονοπάτια της Ιστορίας, και τις οποίες είναι υποχρεωμένος να
επιδιορθώσει. Ανεξιχνίαστη αποστολή μας ανατέθηκε.
Ø Σκέφτομαι: Είναι οι όροι της ύπαρξης, κάποιες προδιαγραφές
ιδιοτήτων μας, η «βαρύτητα» που μας κρατά μακριά από την τροχιά των πιο
σημαντικών ονείρων μας. Αλλά, όπως μαρτυρά αλάνθαστα η τροχιά του βίου κάποιων,
ο Άνθρωπος κάποτε θα υπερβεί τον νόμο αυτής ανερμήνευτης «βαρύτητας». Είμαι
σίγουρος πως αυτός είναι ο σκοπός μας, το πεπρωμένο
μας.
……………………………………………………………… Απόσπασμα από το βιβλίο μου: «Τα
Γονίδια της Αγιότητας» σελίδα 223: «Τι άλλο σας είπε ο Αντρέας, γέροντα;». «Μας είπε τι του πρότεινε ο Θεός». «Τί;”. «Να εξοφλήσει το χρέος του προς τον Ρήγα. Προς τους ανθρώπους. Θα σε περιμένω με το τελευταίο μου πρόσωπο,
μέσα στον πόνο των άλλων. Εκεί θα με βρεις». «Αλήθεια, γέροντα; Έτσι μίλησε ο Θεός;». «Ναι, αδελφέ μου. Έτσι ακριβώς». ……………………………………………………………………….
. (Τα όργανα που μας έδωσε η Φύση
για επικοινωνία, είναι κατώτερα των αναγκών μας, των δυνατοτήτων
μας. Κι αυτό έχει προκαλέσει μία τραγική ετερογονία στις μεταξύ
μας σχέσεις. Οδήγησε την ανθρώπινη Ιστορία σε λάθος κατεύθυνση).