ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

13/2/2001 (72)

Ø "Η αγάπη του ανθρώπου για τον άνθρωπο, χωρίς την αγάπη του ανθρώπου προς τον Θεό, καταλήγει σε ολοκληρωτισμό. Μόνο η ελεύθερη αγάπη του ανθρώπου προς τον Θεό, μπορεί να φέρει την αληθινή αγάπη του ανθρώπου προς τον άνθρωπο", πίστευε ο Ντοστογιέφσκι (κατά τον Μπερδιάγεφ).

Η αποτυχία του μαρξιστικού ανθρωπισμού επαλήθευσε κατά το ήμισυ τα λόγια του μεγάλου συγγραφέα. Όμως, τί συμβαίνει και η πραγματικότητα, μέχρι στιγμής, δεν υλοποίησε την ελπίδα των λόγων του;

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

5/12/00 (61)

Ø Σκέφτομαι: Αυτό που χρειάζεται η ανθρώπινη Ιστορία, είναι μία "εισβολή" του Ονείρου. Το σοκ που θα της προκαλούσε αυτή η εισβολή. Αλλά, αλίμονο, το "Πραγματικό" είναι ένας ανίκητος φονιάς Ονείρων.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

351/29/11/12

Σκέφτομαι τη ρήση του Ερημίτη της Ενγκαντίν, του Σιλς Μαρία (του Νίτσε δηλαδή): «Μοναξιά. Μοναξιά πατρίδα μου».

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

13/3/2000 (27)

Έγραφα κάπου: Αλλάζεις τον Κόσμο, στον βαθμό που αλλάζεις τον εαυτόν σου. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για ν' αλωθεί ο εγωτικός τρόπος ζωής των κοινωνιών του "Εγώ".
Κι αυτό συμβαίνει ήδη. Συνέβαινε πάντα. Κανένα σύστημα δεν μπορεί να μας απαγορεύσει να ζήσουμε σε οικογενειακό επίπεδο, ή σ' επίπεδο ομάδας σύμφωνα με το "αντι-εγώ" πιστεύω μας. Ο ουμανιστικός σοσιαλισμός λειτουργεί σε μικρές νησίδες. Σε πολυάριθμα "οικογενειακά κρατίδια" του πλανήτη μας.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

17/5/2000 (36)

"Οι χρηματιστηριακές φούσκες έχουν ζωή λίγων μόνο μηνών. Οι λογοτεχνικές, όμως, διαρκούν χρόνια", μου έλεγε σήμερα κάποιος νέος συγγραφέας.

"Η ελπίδα βρίσκεται στο ότι δεν είναι αθάνατες", του είπα.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

15/5/2000 (35)

"Ο Καλλιτέχνης αντιμάχεται το πραγματικό", λεει κάποιος φιλόσοφος. Σοφή ρήση, η οποία μπορεί ν' αποτελέσει και μέσο αναγνώρισης.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

27/3/2000 (31)

Σκέφτομαι: Η λογική της Παγκοσμιοποίησης είναι ο Καιάδας της περιθωριοποίησης, μπορεί και της εξόντωσης των ασθενέστερων (κρατών, ομάδων, ατόμων). Κάπου μέσα σ' αυτόν τον Καιάδα βλέπω να κυοφορείται η επόμενη επανάσταση.