Σκέφτομαι: Η λογική της Παγκοσμιοποίησης είναι ο Καιάδας της περιθωριοποίησης, μπορεί και της εξόντωσης των ασθενέστερων (κρατών, ομάδων, ατόμων). Κάπου μέσα σ' αυτόν τον Καιάδα βλέπω να κυοφορείται η επόμενη επανάσταση.
Αν θυμάμαι καλά, οι σοφιστές ισχυριζόντουσαν πως δεν υπάρχει μία αλήθεια, αλλά πολλές, εκ των οποίων πολλών, μία είναι και η δική μας, την οποία πρέπει να μάθουμε να υπερασπιζόμαστε και αποτελεσματικά να την μεταδίδουμε προς ίδιον όφελος. Παρακολουθώντας κάποιες συζητήσεις πολιτικών μας, κατέληξα στη βεβαιότητα πως όλοι οι πολιτικοί μας, είναι σοφιστές.
170 εκατομμύρια νεκρούς (οι περισσότεροι άμαχοι) ήταν το κόστος των πολέμων του αιώνα που έφυγε. Μήπως ο ΟΗΕ θα έπρεπε να στήσει κάπου το μνημείο "Του Άγνωστου Δολοφονημένου Ανθρώπου" και να καθιερώσει μία ημέρα του χρόνου ως ημέρα πένθους, ενοχής, υπόσχεσής μας για ποτέ πια, έστω ανακωχής;
Ø Εύχομαι: έγκαιρα να συνειδητοποιήσουμε πως είμαστε όλοι δεμένοι στο ίδιο σχοινί. Γιατί το Σαμψώνειο Σύνδρομο έχει δυνατότητες για ακόμα περισσότερο πόνο, αίμα, δάκρυα και θάνατο.
Ø Σκέφτομαι (με αφορμή τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή): Ένα με ατελή ηθικό εξοπλισμό, από ό,τι το δημιούργησε, είδος (ο Άνθρωπος) συνεχίζει τη μαρτυρική πορεία του στον Γολγοθά που του τάχθηκε.