ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

2/7/2002 (159)

 Σκέφτομαι: η συνειδητοποίηση πως είμαστε όλοι έγκλειστοι του ίδιου αιματηρού αινίγματος, είναι η πιο ισχυρή αιτία δημιουργίας αισθημάτων αλληλεγγύης. Ακόμα και προς το ίδιο το Αίνιγμα.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

19/6/06 (287)

Ø Διάβασα πρόσφατα πως ο Μπιλ Γκέιτς, ο πλουσιότερος άνθρωπος του πλανήτη (50 δις δολάρια περιουσία) αποφάσισε να αποσυρθεί σταδιακά από τη διοίκηση της Microsoft, προκειμένου να ασχοληθεί αποκλειστικά με το φιλανθρωπικό έργο του. «Θέλουμε, η γυναίκα μου κι εγώ, να επιστρέψουμε στους έχοντες την μεγαλύτερη ανάγκη βοήθειας συνανθρώπους μας, τα όσα μας έδωσε η ανθρωπότητα», δήλωσε.
Αυτός ο τεχνοκράτης καπιταλιστής δεν είναι η πρώτη φορά που με τις πράξεις του αποδεικνύει πως κατέχει και εκπληρώνει τη μέγιστη υποχρέωση, αλλά και σκοπό του ανθρώπου σε αυτόν τον αινιγματικό κόσμο που υποχρεωτικά βρεθήκαμε, και που είναι: η προσπάθειά μας να μειώσουμε τον πόνο των υπάρξεων.
Ταχύρυθμα μαθήματα κατάκτησης της Μέγιστης Αλήθειας παραδίδει ο Γκειτς, πιστεύω.

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

1/12/09 (328)

Το ερώτημα ήταν: «Αφού είμαστε όλοι μελλοθάνατοι, γιατί φερόμαστε σαν αθάνατοι;”.
Ακριβώς για αυτό φερόμαστε έτσι. Για να ξεχνάμε το πεπρωμένο μας, τους είπα. Κι αυτό ήταν, εκτός των άλλων, και μία συνηγορία του ασήμαντου. Της μπούρδας, της σαχλαμάρας. Ακόμα και της κακής τηλεόρασης.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

18/12/2000 (65)

Ø Πρόσφατα μία ελληνοαμερικανίδα η οποία ασχολείται με φιλανθρωπικό έργο και της οποίας, δυστυχώς το όνομα δεν συγκράτησα, είπε σε συνέντευξή της σε πρωινή εφημερίδα: εκείνο που θέλουν οι πονεμένοι άνθρωποι είναι, πριν απ' όλα, να τους ακούς".
Σοφή πρόταση. Ας σιωπήσουμε για να ακούσουμε τον πόνο των άλλων. Τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους.

Σύντομα κι αυτό το βιβλίο στο Αμαζόν ως e-book

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

16/12/2002 (191)

Ø Χτες έψαχνα να βρω λέξεις για να εκφράσω τα συναισθήματά μου προς τις οικογένειες των αθώων θυμάτων της τρομοκρατίας. Μετά από ώρα μου βγήκε αυτό: «Αχ και να μοιραζόταν ο πόνος όπως το ψωμί, το νερό, το κρασί…».

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

26/10/2003 (245)

Ø Σκέφτομαι: Τελικά, αυτοί που σώζονται από τον «άλλο άνθρωπο» είναι περισσότεροι από εκείνους που καταστρέφονται;