ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

28/7/2000 (45)


Ø Έφευγαν, δραπέτευαν από την αθλιότητα κάποιας παραγκούπολης κι εκείνη αντί να γελά έκλαιγε.
"Γιατί κλαις;" τη ρώτησε εκείνος παραξενεμένος.
"Για κείνους που θα πάρουν τη θέση μας", του απάντησε. (στιγμιότυπο από ένα άγραφο διήγημα).

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

19/4/2004 (258)


Ø Σκέφτομαι: Η συμπύκνωση της φιλοσοφίας του ντε Σαντ λέει αυτό:

«Υποταγή στις επιταγές της αμοράλ Φύσης, των ενστίκτων μας».

Λέει, δηλαδή, ακριβώς το αντίθετο εκείνου που πρεσβεύει η ουσία του ανθρώπινου πολιτισμού.

Το τραγικά παράξενο είναι πως ο μαρκήσιος δεν κατάλαβε πως υπήρξε κι αυτός ένα ακόμα θύμα της φιλοσοφίας που υποστήριξε. Τον κατάπιε κι αυτόν η ευτυχισμένη ζούγκλα των ορμέφυτων που ονειρευόταν.

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΤΑ ΠΟΝΟΤΡΟΝΙΑ

Για όσους θέλουν να διαβάσουν, ή να ξαναδιαβάσουν (free) "ΤΑ ΠΟΝΟΤΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ":http://diamflorakis5.blogspot.gr/?view=sidebar

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

1/12/2002 (187)


Ø Σκέφτομαι: Γιατί άραγε το ασυνείδητο προσλαμβάνει τις εικόνες του εξωτερικού κόσμου χωρίς τα ηθικά κριτήρια του συνειδητού;

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

29/9/2002 (175)


Σκέφτομαι:Η ανθρώπινη επιθετικότητα, (αυτή η θεμελιωμένη μέσα στα γονίδιά μας ιδιότητα) διαθέτει πολλά προσωπεία για να εκδηλωθεί. Πολλά άλλοθι. Η γκάμα της μεγάλη. Μπορεί να ξεκινά από ένα, αφανές, απορριπτικό συναίσθημα και να φτάνει μέχρι τη χρήση ενός σαρανταπενταριού, η τη χρήση πυρηνικής ενέργειας. Αν ο συλλογισμός αληθεύει, τότε είμαστε όλοι, λίγο πολύ, ένοχοι. Αλλά και θύματα ταυτόχρονα μίας ιδιότητας που, άθελά μας, μας δυναστεύει. Τη λύση σε αυτό το βασικό υπαρξιακό μας πρόβλημα, μόνο η βιοτεχνολογία μπορεί να τη φέρει. Ή, ο χρόνος με τη βοήθεια των μέχρι τώρα γνωστών μέσων. Όποιον δρόμο κι αν επιλέξουμε, θα πρέπει να τον συνδυάσουμε με την αγάπη του πεπρωμένου μας.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

5/2/2002 (118)


Αν πράγματι το ανθρώπινο Ασυνείδητο είναι έτσι κολασμένο όπως το περιγράφει η φροϋδική σχολή, τότε θα πρέπει να μιλάμε για ένα συμπαντικό γίγνεσθαι τυχαίο, άσκοπο, αέναα επαναλαμβανόμενο. Ή, για μία διαβολική δημιουργία.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

18/2/2002 (122)


«Αναρωτιέμαι: γιατί το τέλος του Ταξιδιού δεν ορίζει τις σκέψεις και τις πράξεις των ΄Ταξιδιωτών;».