ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

17/11/99 (3)


...ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, γράφει σήμερα το ΒΗΜΑ, αντλώντας στοιχεία από μία έρευνα της Γ. Γ. Νέας Γενιάς. Καμιά αντίρρηση. Οι νέοι, όμως, δεν πρέπει να ξεχνάνε ότι αυτή τους η απόρριψη έχει σημασία μόνο αν, ταυτόχρονα, αναλαμβάνουν, γνωρίζουν το κόστος της μη επανάληψης (από μέρους τους) όσων φαινομένων, σωστά, κατακρίνουν. Ακόμα, δεν πρέπει να τους διαφεύγει το γεγονός πως και η γενιά τους είναι ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα του ανθρώπινου είδους, που πάνω της προσθέτονται διαρκώς νεώτεροι. Είναι αδύνατο να εντοπιστεί η αφετηρία των σημερινών προβλημάτων και των μεταμορφώσεών τους. Τα οποία, με τη σειρά τους, θα χρεωθούν, από τις γενιές που έρχονται, οι σημερινοί νέοι. Αυτή η αέναη διάσταση των γενεών μάς στερεί από την αίσθηση της συνέχειας, της κοινής μοίρας. Του κοινού αγώνα για έναν πιο ανθρώπινο Κόσμο. Μετατρέπει σε κριτές εκείνους που ακόμα δεν δοκίμασαν τις δυνάμεις τους στις αντιστάσεις τις ανθρώπινης φύσης, και σε ενόχους όλους εκείνους που προσπάθησαν να αλλάξουν, να αναβαθμίσουν τον άνθρωπο. Δεν είναι η αιτία των δεινών μας το ότι ο άνθρωπος δεν προσπαθεί να βελτιωθεί. Είναι το ό,τι δεν μπορεί περισσότερα. Δεν μπορεί να επιταχύνει την ηθική του τελείωση. Πολιτισμός είναι αυτό: Η πάλη του ανθρώπου με τα κακά ένστικτά του. Αυτούς τους δαίμονες μάχεται το είδος μας από την αυγή της ιστορίας του.

Βέβαια, είναι έξω από τη φύση του νέου να δει έτσι τα πράγματα. Είναι όμως μέσα στις δυνατότητες των μεγαλυτέρων, οι οποίοι έτσι δεν θα αισθάνονται πικραμένοι από την κρίση των νεωτέρων. Η Γ. Γ. Νέας Γενιάς θα μπορούσε να βοηθήσει, με κατάλληλα ερωτήματα, προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι γνωστό πως σε τέτοιες έρευνες, παίζουν μεγάλο ρόλο τα ερωτήματα που θέτονται.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

11/11/99 (1)


..."Ο Αλλάχ μας έστειλε έναν μεγάλο σεισμό", άκουσα να λεει ένας μεσήλικας τούρκος στην τηλεόραση. Κι αμέσως σκέφτηκα ότι ο πονεμένος εκείνος άνθρωπος παρέκαμπτε, ψυχαναγκαστικά, ένα εκρηκτικό θεολογικό πρόβλημα που θέτουν όλες οι φονικές φυσικές καταστροφές. Μας είναι πιο εύκολο, συναισθηματικά, να σηκώσουμε το βάρος της ενοχής για την απώλεια χιλιάδων αθώων θυμάτων, από το να δεχτούμε την ύπαρξη ενός Κόσμου χωρίς Θεό, ή ενός Θεού που τιμωρεί αθώα παιδιά για τις αμαρτίες μας.
Ο Κίγκερκωρ έδωσε μία απάντηση πάνω και σε αυτό το παράδοξο. Είπε (περίπου) "Πιστεύω στο παράλογο της ύπαρξης του Θεού"..

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

22/8/2000 (49)


Ø Η μόνη λογική αυτοαιτία θα ήταν εκείνη του Τίποτα. Αφού, όμως, υπάρχει το Κάτι του Κόσμου, γιατί οι υλιστές βρίσκουν λογικότερη την αυτοαιτία της Ύλης από κείνη της Ιδέας; Αυτό σκεφτόμουν σήμερα διαβάζοντας, μετά από χρόνια, κάποια κείμενα του Νίτσε, αυτού του μεγάλου μοναχικού πνεύματος, που ονειρεύτηκε τον Υπεράνθρωπό του πάνω από το πτώμα της Ηθικής Ιδέας, την οποία θεωρούσε ως μοναδική αιτία της καθήλωσης του ανθρώπου στο επίπεδο του δυστυχισμένου, μνησίκακου ζώου. Γιατί δεν σκέφτηκε, ή δεν αποδέχτηκε την άποψη πως η αιτία της καθήλωσης ήταν η λανθασμένη εικόνα της Ιδέας που είδε ο Άνθρωπος; Κοντολογίς, γιατί δεν φαντάστηκε έναν Θεό στα μέτρα του (Του);

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

21/12/2004 (270)

Ø Σήμερα άκουσα αυτό: «Όταν οι ανθρώπινες αρετές δοκιμαστούν από το συμφέρον, παθαίνουν ό,τι και τα ποτάμια που καταλήγουν στη θάλασσα».

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

25/8/2000 (50)


Ø Η πίστη στην κυκλική ροή του χρόνου τον οδήγησε (μιλάω πάντα για τον Νίτσε) στην πίστη της "Αιώνιας Επιστροφής" (στην αέναη μηχανιστική επανάληψη του γίγνεσθαι. -το πεπερασμένο της συμπαντικής μάζας, σε συνάρτηση με το άπειρο του χρόνου, μοιραία, φέρνει στην επανάληψη των ίδιων συνδυασμών της ύλης και των ιστοριών. Ό,τι ζήσαμε θα ξαναζήσουμε. Έχουμε ήδη ζήσει- Στον θάνατο του Θεού).
Η πίστη σ' έναν ευθύγραμμο χρόνο δεν θα επέτρεπε τη σύλληψη του Ζαρατούστρα αλλά ούτε και τον θάνατο του Θεού μέσα στη γιγάντια σκέψη του, στην αγνή παιδική ψυχή του. (Λίγο πριν βυθιστεί στα ερέβη της τρέλας, αγκάλιασε, κλαίγοντας, ένα άλογο που ο ιδιοκτήτης του το μαστίγωνε).
Η επιστήμη σήμερα υποστηρίζει τη θεωρία του ευθύγραμμου χρόνου. Ο Μεγάλος ερημίτης του Σιλς Μαρία, είχε πει: "Αν ο χρόνος κινείται ευθύγραμμα, τότε υπάρχει θεός".
Πιστεύω πως κανένας φιλόσοφος δεν θα χαιρόταν περισσότερο από αυτόν για το λάθος της πίστης του. Υπήρξε τόσο ευθύς, τόσο διψασμένος για την αλήθεια. Τόσο άγιος! (Κι ας φορούσε διαρκώς το προσωπείο του εγωτικού, ας διακήρυσσε την "θέληση για δύναμη", την κατεδάφιση όλων των μέχρι τότε ηθικών αξιών) .Η ρήση του για τον ευθύγραμμο χρόνο μας δίδαξε πόσο κοντά είναι το ΝΑΙ και το ΟΧΙ της ύπαρξης του Θεού.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

26/9/2001 (97)


Ø Είναι οι όροι της ύπαρξης, η εντελέχεια της ανθρώπινης φύσης (δίψα για την αιωνιότητα, δίψα για δύναμη, για ηδονή, για ερμηνεία του Κόσμου) το βαθύτερο αίτιο των όσων συμβαίνουν. Αυτός, λοιπόν, είναι ο Αντίπαλος. Και χρειάζεται τεράστιο κι άγνωστο βάθος χρόνου για να αποδυναμωθεί, να καταβληθεί (αφού, βέβαια, πριν αναγνωριστεί).

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

30/1/2003 (209)


Ø Σκέφτομαι: Το Επέκεινα, μπορεί να είναι ή ο τόπος που θα υπερβαίνει και τα πιο όμορφα όνειρά μας, ή η «χωματερή» του Τίποτα.