ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη 28 Ιουνίου 2012

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

11/11/99 (1)


..."Ο Αλλάχ μας έστειλε έναν μεγάλο σεισμό", άκουσα να λεει ένας μεσήλικας τούρκος στην τηλεόραση. Κι αμέσως σκέφτηκα ότι ο πονεμένος εκείνος άνθρωπος παρέκαμπτε, ψυχαναγκαστικά, ένα εκρηκτικό θεολογικό πρόβλημα που θέτουν όλες οι φονικές φυσικές καταστροφές. Μας είναι πιο εύκολο, συναισθηματικά, να σηκώσουμε το βάρος της ενοχής για την απώλεια χιλιάδων αθώων θυμάτων, από το να δεχτούμε την ύπαρξη ενός Κόσμου χωρίς Θεό, ή ενός Θεού που τιμωρεί αθώα παιδιά για τις αμαρτίες μας.
Ο Κίγκερκωρ έδωσε μία απάντηση πάνω και σε αυτό το παράδοξο. Είπε (περίπου) "Πιστεύω στο παράλογο της ύπαρξης του Θεού"..

Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

22/8/2000 (49)


Ø Η μόνη λογική αυτοαιτία θα ήταν εκείνη του Τίποτα. Αφού, όμως, υπάρχει το Κάτι του Κόσμου, γιατί οι υλιστές βρίσκουν λογικότερη την αυτοαιτία της Ύλης από κείνη της Ιδέας; Αυτό σκεφτόμουν σήμερα διαβάζοντας, μετά από χρόνια, κάποια κείμενα του Νίτσε, αυτού του μεγάλου μοναχικού πνεύματος, που ονειρεύτηκε τον Υπεράνθρωπό του πάνω από το πτώμα της Ηθικής Ιδέας, την οποία θεωρούσε ως μοναδική αιτία της καθήλωσης του ανθρώπου στο επίπεδο του δυστυχισμένου, μνησίκακου ζώου. Γιατί δεν σκέφτηκε, ή δεν αποδέχτηκε την άποψη πως η αιτία της καθήλωσης ήταν η λανθασμένη εικόνα της Ιδέας που είδε ο Άνθρωπος; Κοντολογίς, γιατί δεν φαντάστηκε έναν Θεό στα μέτρα του (Του);



Τρίτη 26 Ιουνίου 2012

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

21/12/2004 (270)

Ø Σήμερα άκουσα αυτό: «Όταν οι ανθρώπινες αρετές δοκιμαστούν από το συμφέρον, παθαίνουν ό,τι και τα ποτάμια που καταλήγουν στη θάλασσα».



Δευτέρα 25 Ιουνίου 2012

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

25/8/2000 (50)


Ø Η πίστη στην κυκλική ροή του χρόνου τον οδήγησε (μιλάω πάντα για τον Νίτσε) στην πίστη της "Αιώνιας Επιστροφής" (στην αέναη μηχανιστική επανάληψη του γίγνεσθαι. -το πεπερασμένο της συμπαντικής μάζας, σε συνάρτηση με το άπειρο του χρόνου, μοιραία, φέρνει στην επανάληψη των ίδιων συνδυασμών της ύλης και των ιστοριών. Ό,τι ζήσαμε θα ξαναζήσουμε. Έχουμε ήδη ζήσει- Στον θάνατο του Θεού).
Η πίστη σ' έναν ευθύγραμμο χρόνο δεν θα επέτρεπε τη σύλληψη του Ζαρατούστρα αλλά ούτε και τον θάνατο του Θεού μέσα στη γιγάντια σκέψη του, στην αγνή παιδική ψυχή του. (Λίγο πριν βυθιστεί στα ερέβη της τρέλας, αγκάλιασε, κλαίγοντας, ένα άλογο που ο ιδιοκτήτης του το μαστίγωνε).
Η επιστήμη σήμερα υποστηρίζει τη θεωρία του ευθύγραμμου χρόνου. Ο Μεγάλος ερημίτης του Σιλς Μαρία, είχε πει: "Αν ο χρόνος κινείται ευθύγραμμα, τότε υπάρχει θεός".
Πιστεύω πως κανένας φιλόσοφος δεν θα χαιρόταν περισσότερο από αυτόν για το λάθος της πίστης του. Υπήρξε τόσο ευθύς, τόσο διψασμένος για την αλήθεια. Τόσο άγιος! (Κι ας φορούσε διαρκώς το προσωπείο του εγωτικού, ας διακήρυσσε την "θέληση για δύναμη", την κατεδάφιση όλων των μέχρι τότε ηθικών αξιών) .Η ρήση του για τον ευθύγραμμο χρόνο μας δίδαξε πόσο κοντά είναι το ΝΑΙ και το ΟΧΙ της ύπαρξης του Θεού.



Κυριακή 24 Ιουνίου 2012

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

26/9/2001 (97)


Ø Είναι οι όροι της ύπαρξης, η εντελέχεια της ανθρώπινης φύσης (δίψα για την αιωνιότητα, δίψα για δύναμη, για ηδονή, για ερμηνεία του Κόσμου) το βαθύτερο αίτιο των όσων συμβαίνουν. Αυτός, λοιπόν, είναι ο Αντίπαλος. Και χρειάζεται τεράστιο κι άγνωστο βάθος χρόνου για να αποδυναμωθεί, να καταβληθεί (αφού, βέβαια, πριν αναγνωριστεί).



Σάββατο 23 Ιουνίου 2012

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

30/1/2003 (209)


Ø Σκέφτομαι: Το Επέκεινα, μπορεί να είναι ή ο τόπος που θα υπερβαίνει και τα πιο όμορφα όνειρά μας, ή η «χωματερή» του Τίποτα.



Παρασκευή 22 Ιουνίου 2012

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

14/9/2001 (94)


Ø Σκέφτομαι: Αν:

1ον: Αποδυνάμωναν την απελπισία κάποιων κρατών, ομάδων, ατόμων.

2ον: Αν δυνάμωναν τις πράξεις αλληλεγγύης σε κράτη, ομάδες, άτομα.

3ον: Αν συνειδητοποιούσαν πως ο εχθρός, ο ένοχος δεν κρύβεται μόνο μέσα στους άλλους, αλλά και μέσα μας.

Τότε...