ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

31/7/07 (310)








Ø «Το πελώριο υπαρξιακό ερώτημα είναι αυτό: Τι στο επέκεινα θα δικαιολογήσει, θα εξηγήσει και θα αντισταθμίσει τον διαχωρισμό των όντων σε θηρευτές και θηράματα», τους είπα.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

26/7/06 (291)








Ø Ξανασκέφτομαι: Υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσά μας που αν όλοι εμείς οι υπόλοιποι τους μοιάζαμε, τότε δεν θα υπήρχαν πόλεμοι, όπλα, αντιπαραθέσεις, στρατοί, αστυνομίες, δικαστές, φυλακές, δεν θα είχαν οι πόρτες των σπιτιών μας κλειδαριές. Θα υπήρχε ιερός σεβασμός στο δίκιο του άλλου, στο αίμα του άλλου. Ακόμα, δεν θα υπήρχαν ανήμποροι, εγκαταλελειμμένοι σε σκληρή, άδικη μοίρα συνάνθρωποι και τόσα άλλα δεινά που μαστίζουν το είδος μας από πάντα. Δεν θα υπήρχε η καταλυτική κυριαρχία του Κακού.



Υπάρχει ένα ερώτημα: Η σταυρωμένη μειοψηφία του Καλού σηματοδοτεί τι;

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ:

30/12/2002 (195)




Ø Νιώθω μία αίσθηση μελαγχολίας να εκπέμπει ο πλανήτης. Κι αυτό μου θυμίζει τη φράση του Νίτσε: «Η μελαγχολία της αποπεράτωσης». Μία φράση που μέσα της μπορούν να χωρέσουν πολλές μορφές αποπερατώσεων: Έργων, βίων, εποχών, ιδεολογιών, αυταπατών…

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ:

22/10/2002 (180)




Ø Σκέφτομαι: Το είδος μας, καταδικασμένο σε ισόβια κάθειρξη (για ανύπαρκτο έγκλημα, για μη ορατό σκοπό) έγκλειστο στη φυλακή των προδιαγραφών του, προσπαθεί, χιλιάδες χρόνια τώρα, να δραπετεύσει, λιμάροντας τα σίδερα της φυλακής του, με όργανο τις θρησκείες, τη φιλοσοφία, την τέχνη και ίσως αύριο με τη βιοτεχνολογία. Όμως, μέχρι στιγμής, τα μέσα δραπέτευσης αποδεικνύονται αναποτελεσματικά, ή πιο αργά από την ταχύτητα των θανάσιμων κινδύνων (επιθετικότητα, πυρηνικό ολοκαύτωμα, έλλειψη αλληλεγγύης, καταστροφή του οικοσυστήματος κ.α) που συσσωρεύονται. Ήδη, η «φυλακή» έχει πλημμυρίσει από τα δάκρυα των καταραμένων του πλανήτη και οι προνομιούχοι φυλακισμένοι συνεχίζουν να ζουν αμέριμνοι, αδιάφοροι για ό,τι συμβαίνει γύρω τους. Ανυποψίαστοι από τον υπαρκτό κίνδυνο η φυλακή να γίνει ομαδικός τάφος για όλους. Ποιο σοκ μπορεί να σώσει αυτό το αδικημένο είδος

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ:

10/12/2002 (189)




Ø Σκέφτομαι: Αυτός ο Κόσμος πνίγηκε ηθικά μέσα στο πρώτο δάκρυ που χύθηκε.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

3/12/2001 (108)




Ø Σκέφτομαι: Η φαντασία, κάποιες φορές, είναι προσπάθεια υπέρβασης του πραγματικού, ακόμα και απόρριψής του.



....................................................................................................................................

ΕΡΓΑ ΣΕ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ