ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017


Ο Βασίλης Παντελάδης είπε:
136η - 138η  άποψη: Βασίλης Παντελάδης είπε:
Ακούτε Ικαριακή Ραδιοφωνία ... Σαν σύγχρονος αρχαίος Έλληνας στοχαστής επέστρεψε στο μέλλον με άλμα κβαντικό και με την φιλοσοφική του πολυθρόνα ντυμένη από χωροδικτύμα να αιωρείται στο αιώνιο παρόν που δεν υπάρχει αλλά κάποιος το ονειρεύεται.Ο διαμαντής φλωράκης είναι συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας και με τους εξωτικούς στοχασμούς του ξαφνιάζει τα πλήθη της άγνοιας μιας και αφού η τηλεκατευθυνόμενη ενημέρωση των ΜΜΕ καθιστά την σκέψη τους ως δυσπρόσιτο επίτευγμα για το ανθρώπινο είδος μυρικαζοντας το αυτονόητο με επαναλαμβανόμενη μασημένη τροφή προσφερόμενη από.. δεσμοφύλακες. Το ηλεκτρονικό μυνήμα ήδη εστάλη και ευελπιστούμε πως θα έχουμε κάποια στιγμή ζωντανά στο στούντιο της ικαριακης ραδιοφωνίας έναν από τους παγκόσμιους μετρ επιστημονικής φαντασίας αποδεχόμενος της πρόσκλησης μας. Καλή ακρόαση

12 Μαρτίου στις 1:03 π.μ.

Ικαριακή Ραδιοφωνία Οι σεναριογράφοι και σκηνοθέτες άντυ και λάνα γουατσόφσκυ της τριλογίας του ματριξ σίγουρα πρώτου φτιάξουν της ταινίες τους θα μελέτησαν μεταξύ άλλων και το βιβλίο ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ του δικού μας διαμαντής φλωράκης. Ένα βιβλίο που μεταφράστηκε σε αρκετές χώρες με ημερομηνία πρώτης έκδοσης λίγα χρόνια πριν κυκλοφορήσει και η επίσης γνωστή ομότιτλη ταινία back to the future με τον michael j fox. Αναμφισβήτητα το βιβλίο ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ ΣΤΟ ΜΈΛΛΟΝ ανοίκει στην κατηγορία συγγραμμάτων ματριξ, μια κατηγορία που την εγκαινίασε ο Πλάτωνας με τον μύθο του σπηλαίου. Καλές αναγνώσεις!
Ικαριακή Ραδιοφωνία Ο διαμαντής φλωράκης συγγράφει στοχασμούς με μία πένα κβαντικής μελάνης από την παλέτα των λεκτικών χρωμάτων του ουράνιου αλφαβήτου. Η ευφυΐα του είναι μια έμφυτη αλληλουχία των ιστοριών της χαμένης πραγματικότητας μιας αγέννητης ανθρωπότητας του "είναι" αδιαφορώντας για το φασματικο φαίνεσθαι των ψευδαισθήσεων. Ο Διαμαντής επιστρέφει στο μέλλον από το παρελθοντικο υπέρμέλλον, επιστρέφει στον άχρονο χρόνο των 12 ασυνχρονιστων λεπτοδεικτων, στην αρυθμιστη συγχορδία των ρολογιών που υποδηλώνουν τον χρόνο ως κίβδηλο τεχνουργημα να κυλάει ταυτόχρονα προς όλα τα σύμπαντα των αισθήσεων με την ψευδαίσθηση της κρυστάλλινης διαύγειας!... Ο Διαμαντής Φλωράκης είναι ένας διανοητής που περνάει απαρατήρητος στην μετριότητα του ελληνικού star system, Η αορατότητα του έγκειται στο γεγονός ότι ο ρητορικός του άμβωνας εντοπίζεται στην αντιχθονα πίσω από το άστρο του ήλιου, απαγγέλλει νόηση γνωρίζοντας καλά ότι το σύμπαν λειτουργεί αντίστροφα, φέρει τηλεβόα κουαρκ με τον λόγο του να τον μεταδίδουν τα νετρίνα σαν ένα τρανζίστορ που επαναφορτίζεται από την ηχώ του χάους. Αυτό το ποίημα θα κυλάει πάντα προς το άπειρο και αγέννητο στιγμιαίο τώρα. Κάθε εφαλτήριο πραγματικότητας θα αλλάζει το μέλλον, η διαφορετικές σκέψεις από την ίδια αφετηρία δημιουργούν πολλές πραγματικότητες ταυτόχρονα και τερματικούς σταθμούς στο άπειρο των κατοπτρικών ειδώλων. Υπάρχει και το ενδεχόμενο όλα να είναι μια σκέψη, μία ιδέα και μόνο.... Μπαίνουμε στο home studio και ηχογραφούμε εκπομπή με μουσικές, ποίηση, και διαβάζοντας αποσπάσματα από τα κείμενα του Διαμαντή Φλωράκη ,από την εκπομπή "μοναχικός ταξιδευτής" για την ικαριακη ραδιοφωνία.
20 - 09 - 2016
Το βιβλίο "επιστροφή στο μέλλον "του Διαμαντης φλωρακης. υπάρχει απανταχού στην γκλομποσφαιρα .
Προσωπικά το θεωρώ αριστούργημα,
ένα ξεχασμένο αριστούργημα

που μια μέρα θα δικαιωθεί
η αξία των στοχασμών που εμπεριέχει
και αυτό θέλοντας και μη
θα το κατατάξει ανάμεσα στα καλύτερα μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας παγκοσμίως.
Είναι θέμα ηθικής και ανηθικότητας
Αγάπης και μισούς και πιο υπερτερεί από αυτά , σε σχέση με τον βαθμό ευφυΐας του αναγνώστη, ένα βιβλίο για ιδιαίτερους ανθρώπους, σαν τον συγγραφέα του.
Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο αυξάνουμε σίγουρα τον βαθμό ευφυΐας μας και δυο τινά μπορούν να προκύψουν.
Η επιστροφή στο μέλλον, η το μέλλον που επιστρέφει.
Ένα ώριμο βιβλίο, άγουρο μεν για το mainstream αναγνωστικό κοινό που προτιμά εύπεπτα κείμενα και τραγούδια με εύκολο άκουσμα.
Παρόλα αυτά είναι ένα ώριμο βιβλίο που δεν πέφτει από το δέντρο της λογοτεχνίας Ε.Φ.
Δεν σαπίζει, δεν παλιώνει, γραμμένο το έτος 1973,πολύ μπροστά από την εποχή του.
Είναι από τα λίγα βιβλία που κρατάς την ανάσα σου κατά την ανάγνωση.
Παρόμοιο συναίσθημα συνάντησα και στην ασκητική του Καζαντζάκη.
Βιβλία που σε κολλάνε στον τοίχο, χωρίς ανάσα.
Κείμενα με ύφος γραφής που δύσκολα θα βρεις, σαν μέρη που πρωτοείδες μοιάζουν, εξωτικά.
 

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017


Απόσπασμα από το
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ
(1999 – 2017)
07-01-2017 (598)
Σκέφτομαι: Οι τεχνοκρατικές, οι πολιτικές, ακόμα και οι στοχαστικές αναλύσεις που προσπαθούν να εντοπίσουν και να προτείνουν λύσεις στα βασικά προβλήματα της ανθρωπότητας, σφάλουν γιατί φαντάζονται τα αιτιατά ως αίτια. Το αδύναμο Ηθικό μας δυναμικό είναι η αιτία όλων των δεινών μας.
 
 

21η Άποψη:
Ø Άλκης Θρύλος: (κάρτα, για την Έκρηξη): «…Με γάντζωσε το θέμα του. Πολλές ωραίες ψυχολογικές παρατηρήσεις με κέντρισαν…».
 

Αυτά είπε ο Χρήστος Λάζος:
17η Άποψη:
            Ø Χρ. Λάζος (περιοδικό Πολιτιστική, 9/1984): «…Ο Δ. Φλωράκης. διαθέτει μια μοναδική ενορατική ικανότητα, της οποίας η διατύπωση προβληματίζει έντονα τον αναγνώστη, ενώ οι λύσεις που προτείνει στα βιβλία του είναι άμεσα δεμένες με τα πάγια φιλοσοφικά ερωτήματα του ανθρώπου».«Τέλος, το βιβλίο Θέα Από τα Χτισμένα Παράθυρα, είναι όπως υποτιτλίζεται μία οντολογική θεώρηση μίας πυρηνικής καταστροφής… Έντονα φιλοσοφικό και λιγότερο φανταστικό απ΄ όσο θα πίστευε κανείς…».
Για το Επιστροφή το Μέλλον: «…Στο θαυμάσιο αυτό βιβλίο του Δ. Φ., με ικανοποίηση ανακαλύψαμε ότι ο υπερβατικός λογισμός, μπορεί να δώσει τόσο γλαφυρές σελίδες…».
Για Τα Πονοτρόνια: «…Το μυθιστόρημα δεν είναι φυσικά θρησκευτικό, κάθε άλλο. Είναι τόσο δυνατό, τόσο έντονο στη συναισθηματική προσέγγιση, με τον αναγνώστη που σε καθηλώνει… Τα Πονοτρόνια του δ. Φ. είναι ένα τρομερά συναρπαστικό βιβλίο. Ίσως κανένας από την πρόσφατη γενιά των Ελλήνων λογοτεχνών δεν έχει ανιχνεύσει σε τόσο βάθος και έκταση τον ουτοπιστικό χώρο όσο ο Διαμαντής Φλωράκης, ο οποίος με το τελευταίο του βιβλίο ο Καιάδας, συμπληρώνει μία εξαλογία για το θέμα…».
 

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017


Η ΕΥΘΥΜΙΑ ΔΕΣΠΟΤΑΚΗ ΕΙΠΕ:
18η Άποψη
Ευθυμία Δεσποτάκη:
 
Επιστροφή στο Μέλλον, Διαμαντής Φλωράκης. Δεν είναι το πρώτο βιβλίο του υπέροχου αυτού ανθρώπου που διαβάζω, ούτε και η πρώτη φορά που το διαβάζω. Όμως είναι η πρώτη φορά που οι λέξεις κατακάθισαν στο μυαλό μου και πήραν το σωστό τους , το πραγματικό τους μέγεθος. Κάπου αλλού μιλώντας γι' αυτό το βιβλίο, είπα ότι πήρα μια ιδέα για το πραγματικό ύψος της σκέψης του Διαμαντή Φλωράκη. Και το επαναλαμβάνω κι εδώ, ύψος, κι όχι βάθος, διότι ο Διαμαντής Φλωράκης είναι ένας γίγαντας της σκέψης. Γι' άλλη μια φορά, χάρηκα που έκανα τη γνωριμία του τον Οκτώβρη που μας πέρασε, χάρηκα τόσο πολύ, που είναι δύσκολο να σας μεταφέρω τη χαρά μου αυτή.

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΙΑΒΑΣΑΝ
ΤΗ ΧΤΕΣΙΝΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΧΟΡΟΣΚΕΛΗ
Και:
Η Άποψη για την Άποψη:
Ο κύριος Χορόσκελης είναι ένας συγγραφέας – κριτικός που έκανε τον κόπο να αγοράσει (!), διαβάσει, μελετήσει 10 βιβλία μου με αγάπη κι ενδιαφέρον κι έγραψε την εύστοχη (κατά τη γνώμη μου) σύνοψη, αλλά και αξιολόγηση της τότε 10/λογίας μου. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά κυρίως προσπάθησε να υλοποιήσει τον κύριο στόχο ενός κριτικού που είναι η ανάδειξη ενός άξιου έργου. «Θα πω σήμερα κιόλας στον Πρετεντέρη του ΒΗΜΑΤΟΣ που είναι φίλος από την κοινή  αυτοεξορία μας στο Παρίσι την περίοδο της χούντας, να κάνει κάτι γι αυτά τα έργα», μου είπε όταν ήρθε στο γραφείο μου, άγνωστός μου μέχρι τότε, ο κ. Χορόσκελης. «Δεν πιστεύω πως ο Πρετεντέρης θα σου κάνει αυτή τη χάρη», του είπα. Και του εξήγησα γιατί: «Οι δημοσιογράφοι γράφουν στα έντυπα που εργάζονται μόνο για δικά τους βιβλία, συναδέλφων τους, φίλων τους, συγγραφέων που οι εκδότες τους διαφημίζονται στα έντυπά τους και σπάνια (για άλλοθι) για κάποιον συγγραφέα που δεν ανήκει σ΄ αυτές τις κατηγορίες». Και την επομένη φυσικά δικαιώθηκα. (Ε, με κάποιες δεκαετίες πείρας στον χώρο, δεν ήταν και δύσκολο). 5 αστέρια λοιπόν στη κριτική του κ. Χορόσκελη κι ένα πεντάστερο ευχαριστώ! Κι 1 δεν «πειράζει» για τον κ. Πρετεντέρη.
 

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017


Ο Δημήτρης Χορόσκελης είπε:
1η άποψη:
      Ø Δημήτρης Χορόσκελης: (περιοδικό «ΕΞΩΣΤΗΣ» Θεσσαλονίκης, τεύχος 296 26/10/95 για τη δεκαλογία της: «ΑΝΑΡΧΙΑ»): Με το δέκατο μυθιστόρημα, με τον τίτλο «ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ», ολοκληρώνεται η φιλόδοξη δεκαλογία «Εσχατολογικής Ουτοπίας» του Διαμαντή Φλωράκη. Η περίπτωση του συγγραφέα μοιάζει με διάττοντα αστέρα, τόσο στο ελληνικό, όσο και στο παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα. Εδώ και 23 χρόνια ασχολείται, μοναχικά και μεθοδικά, με βασικά και ουσιώδη θέματα που έχουν σχέση με τη φιλοσοφία, την οντολογία, τη μεταφυσική, την ηθική και τη θεολογία. Το είδος –πρόσχημα μέσα στα πλαίσια του οποίου εντάσσει τη δράση των βιβλίων του, είναι αναπόφευκτα η επιστημονική φαντασία, αλλά δοσμένη μέσα από μία εντελώς ιδιότυπη οπτική γωνία και θεώρηση. Ο συγγραφέας ξεκαθαρίζει την αγγλοσαξωνική εκδοχή αυτού του είδους από τα πολυάριθμα πρόσωπα και τα φουτουριστικά σκηνικά, και επιδίδεται κυρίως σε μία φιλοσοφική σκηνοθεσία ιδεών κι εννοιών, χρησιμοποιώντας ένα ελάχιστο δράσης, πλοκής και πρωταγωνιστών. Τα βασικά χαρακτηριστικά του έργου του Διαμαντή Φλωράκη είναι κυρίως δύο:
: Η φιλοσοφική – θεολογική θεματολογία. Ο πρωταγωνιστής ενός παλιότερου έργου του συγγραφέα αναρωτιέται: «Θα την τελειώσει κάποτε ο θεός την Ιστορία του Κόσμου; Κι αν την τελειώσει, στο τέρμα της θα υπάρχει η Ερμηνεία; Κι αν υπάρχει θα είναι στο ύψος μας; Κι αν είναι στο ύψος μας, θα είναι στο χθεσινό, το σημερινό ή το αυριανό; Ρωτώ για να ξέρω αν ήδη είμαστε, ή πρόκειται να γίνουμε ισοϋψείς , ή πρόκειται να γίνουμε ισοϋψείς με το Απόλυτο».
Παρόμοια μεταφυσικά ερωτήματα, ο πόνος σαν βασικό συστατικό των όντων, η ύπαρξη, ή η ανυπαρξία του θεού, η κόλαση της ύλης, η πάλη του Καλού και του Κακού, είναι τα κύρια θέματα που πρωταγωνιστούν σε όλα τα έργα του συγγραφέα. Στη «Νοσταλγία Του Τίποτα» διαπραγματεύεται μία τηλεοπτική επίθεση του Καλού εναντίον του Κακού. Στο «Επιστροφή στο Μέλλον» περιγράφει μία ιδανική κοινωνία που φθίνει από την υπερβολική τελειότητα και όπου η ζωή αποκτά ενδιαφέρον ύστερα από μία αναζωπύρωση του Κακού. Στα «Πονοτρόνια Και Οι Αναρχικοί Του Απόλυτου» σκηνοθετεί την εξέγερση μίας ομάδας ανθρώπων ενάντια σε ένα παράλογο Σύμπαν κάποιου σαδιστή θεού. Στην «Έσχατη Αναρχία» φαντάζεται την πλήρη ανατροπή των φυσικών νόμων και την αλληλοεισδοχή δύο παράλληλων και διαμετρικά αντίθετων κόσμων. Στον «Εχθρό», ο ήρωας, ένας φαινομενικά αιμοσταγής και κυνικός εξολοθρευτής, ωθεί στα άκρα τις φονικές του παρορμήσεις, καταστρέφοντας τελικά ολόκληρη τη Γη. Όλα τα όντα είναι παγιδευμένα σε ένα αιματηρό παιχνίδι. «Κάποια στιγμή, όχι μακρινή, θα καταλάβεις πως ο εχθρός είναι οι άλλοι», λέει κάπου χαρακτηριστικά. Έχοντας τελικά εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες του κακού και καταστρέφοντας τη Δημιουργία, εκδικείται τον ίδιο το Θεό, που μας έπλασε κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσή Του. Στο τελευταίο βιβλίο της δεκαλογίας του. «Το Σύνδρομο Του Χάους», μία μυστηριώδη ασθένεια εξαπλώνεται, πλήττοντας κι εξολοθρεύοντας τους τελευταίους καλούς του Κόσμου. Μία σε βάθος έρευνα του ήρωα – ντετέκτιβ, αποκαλύπτει την ύπουλη σκευωρία του Κακού, με σκοπό την τελική επικράτησή του.
β: η μινιμαλιστική – χαοτική γραφή. Το κύριο χαρακτηριστική της γραφής του Διαμαντή Φλωράκη, είναι ο λεκτικός μινιμαλισμός (ολιγοσέλιδα αλλά νοηματικά πυκνά βιβλία) και η χαοτική δομή της. Ενώ τα έργα του αρχίζουν με μία σταθερά δομημένη ιστορία και με συγκεκριμένα ερωτήματα, συχνά καταλήγουν χαοτικά, χωρίς παγιωμένα συμπεράσματα και δίχως οριστικές απαντήσεις γιατί, όπως είναι γνωστό, «το χάος γεννά τάξη και η τάξη χάος». Ο συγγραφέας καταλύει, περιγράφοντάς τα, όλα τα πιθανά σύμπαντα και τις οντολογικές εκδοχές τους, σαν να πρόκειται μέσα από αυτή την αποκαλυπτική και γενικευμένη ιδεατή αποδόμηση να αναδυθούν αυθόρμητα οι απαντήσεις του θεού, το μοντέλο του ιδανικού Σύμπαντος, ή ακόμη η επικράτεια των άφθαρτων και τέλειων πλατωνικών ιδεών. Κάθε βιβλίο της δεκαλογίας είναι ένα fraktal, απόσπασμα που καθρεφτίζει μία εκτενέστερη πιθανή πραγματικότητα, απειροστό κομμάτι ενός γιγαντιαίου καλειδοσκόπου, όπου οι αντανακλάσεις όλων των εσχατολογικών πιθανοτήτων, συνθέτουν την Ολική Πραγματικότητα. Ο Διαμαντής Φλωράκης χαρακτηρίζει τα βιβλία του εσχατολογικές ουτοπίες, αλλά σήμερα γνωρίζουμε περισσότερο από ποτέ , ότι η έννοια αυτή συνεχώς αποδυναμώνεται. Ο γνωστός άγγλος φυσικός Τζων Γκρίμπιν, στο βιβλίο του «Τα Μυστήρια του Χρόνου», υποστηρίζει τη θέση ότι ζούμε σε ένα Σύμπαν όπου όλα είναι πιθανά. Ίσως ακόμη και αυτές οι «εσχατολογικές Ουτοπίες», του ερευνητή του Απόλυτου, του Διαμαντή Φλωράκη.